| Deutsch | Download | Hinweis | Home | Impressum | Türkçe |

                                                                         Internet Rehberini Download a tıklayarak indirmenizi tavsiye ederim

 

Terbiyeye davet, yeter artık kimlerin torunları olduğumuzu unutmayalım.

Videoclibi öyle değil böyle hazırlanır İzleyin >>> Clib1, Clib2, Clib3

Susturmak istiyorlar!

Maalesef seçimlerden sonra şu izlenimi ediniyorum:

Atatürkçüler şaşkın,

Atatürkçüler çaresiz,

Atatürkçüler sinmiş,

Ne oluyoruz arkadaşlar? Neden şaşırdınız?

Benim bildiğim bu ülkede bir kılık kıyafet kanunu vardı. Senelerden beri yurtdışında olsam da, Türkiye yi ve gelişmeleri yurtdışında yaşa yayan her vatandaş gibi yakından izliyorum. Herifler gümbür, gümbür sarıklı, peçeli sokaklarda senelerce dolaşacak. İstisnasız tüm partiler buna çanak tutup göz yumacaklar, yasama, yürütme ve yargı susacak, Atatürkçüler aralarında entel, entel konuşacak, insanlara tepeden inme bakacak ve bu düzen böyle devam edecek. Öylemi?

Atatürkçülük bu değildir!!!

İdealler öncelikle fikir sonra yürek işidir. Karşılıksız bir aşk misali. Menfaat yok. Köşe dönmek yok. Bırak başkası yapsın demek yok. Çalışmak var, bıkmadan usanmadan.

Atatürk bir askerdi, asker olarak biliyordu: Bir savası kaybedebilirsin ama önemli olan sonuç!

                                                  ***

Gelirler ve bir gün, geldikleri gibi giderler

Bu sayfayı açanlar belki kendilerine sorabilirler:

Bu ne Kapkara bir sayfa?!

Evet, kara bir sayfa, çünkü ben: Kemal’istim, Atatürkçüyüm.  

Kara, matemdir, sıkıntıdır. İnsanın ruhunu boğar. Ayıp örter. Bizim ayıbımız. Biz Atatürkçülerin ayıbı. Atatürk kim, biz onu anlamak kim? Atam mirasına sahip çıkamadık, affet bizi.

Sırası gelmişken size bir bilmece sormak istiyorum: Homeros'un "Odise" destanını duymuşsunuzdur. Sfenks, Odysseus’a bir bilmece sorar:

"İki kız kardeştirler, biri ötekini doğurur"

Siz bilin bakalım ne?

Odysseus’un cevabı: “gece ve gündüz”

İşte biz, şu anda aksamın ufuklarından gecenin karanlıklarına doğru geçiyoruz. Ama her gecenin bir sabahı vardır!!!

Gelelim biz yine asıl konumuza. Girişte belki garipsemişsinizdir niye sözüm ona Atatürkçülere ver yansın ediyorum diye. Allah gani, gani rahmet eylesin. Vatana çok büyük hizmetleri dokunmuştur, İsmet İnönü’ nün. Ama ondan başlayarak günümüze kadar Atatürk’ü gerçekten yasadık mı, yaşatabildik mi? Atatürk’te bir insandı. Atatürk’üde bir ana doğurdu. Geçenlerde Ali Bektan’ın  “Atatürk ve Parapsikoloji“ diye bir kitabını okudum. Bana sorarsanız zorla Atatürk’e doğaüstü güçler yakıştıran bir yazar. Bilimsel verilerden uzak. Ama onunda düşüncelerine saygı duymak durumundayız. Neyse konumuz o degil.  Bana göre Atatürk olağanüstü zeki bir düşünür. Bir mantık insanı. Eylem ve söylemleriyle bunu göstermiyor muydu zaten. İnsan mantığının sınırları belirsizdir. Yeter’ki beynimizi kullanabilelim. Bir düşünün bundan iki bin sene önce yunanlı düşünürler, maddelerin bölünmeyen küçük parçalardan oluştuğunu öne sürmüşlerdir. Demek istediğim Atatürk zekâsıyla bize yol göstermeye çalışmıştır. Çalışmıştır ama, biz onun yolunu kısıtlamalarla, yasaklarla, ezbercilikle vs. devam ettirmeye çalıştık. Bugüne kadar. Ve bedeli beklide ağır olacaktır. Bedeli Türk milletinin Hürriyet ise, ne dâhili ne harici bu bedel ödenemez. Ne demek istediğimi daha ilerde açıklayacağım. Tenkit etmek, eleştirmek, suçu başkasının üstüne yüklemek kolaydır. Çözüm üretmek, yol göstermek, bu yola inanıp bu yolda ilerlemek zordur. Ne diyordu Atatürk: “Mesele ölmek değil; ölmeden idealimizi yaratmak, yapmak ve yerleştirmek… “

Özeleştiride bulunmanın, biz Atatürkçüler için artik harekete geçmenin zamanı gelmedi mi?

Mesleğim gereği karşıtımı iyi analiz etmek, gerekirse ondan öğrenmek ve karşı tedbirler almakla sorumluyum. Karşıtım düşmanım değil, karşıtım bu vatanın evladı. Farklı düşünüyor olabiliriz ama ayni toprağın meyvesiyiz.

Analize Atatürk’ten başlayalım:

1. Atatürk “millete rağmen …” hiç bir şeyin gerçekleşmeyeceğini bilen bir insandı. Davasını milli bir dava haline getirmenin yolunu aradı ve buldu.

2. Atatürk Kadınların önemini idrak edip gereğini yerine getirdi. Örneğin bir takim özgürlükler verip kadınlarımızın birey olduğunu hatırlattı.

3. Atatürk milletin refah düzeyi yükselmedikçe, insanları istediği doğrultuda yönlendiremeyeceğinin bilincindeydi. İş, aş ve eğitim bunların en önemlileriydi.

Karşıtımın Analizi:

1. Bir hocaları vardı hani, bilirsiniz. Konuştu mu salya, sümük akıtan. Gözleri yuvalarından fırlayan bir garip insan. Bir hareket meydana getirdi Milli görüş diye. Kılıf değişiklikleri oldu ama milli söylem devam etti.

2. Ayni önemi onlarda kadınlarımıza verdi. Kadınlara verilen özgürlükler kısıtlandı. Ama bu kısıtlama öyle güzel paketlen diki örneğin bir modern “siyasal simge” TÜRBAN meydana çıktı.

3. Refah düzeyini yükseltemediler ama bir HIZMET söylemidir gidiyor. Ama Allah için “adamlar” ama iyi ama kötü gerçekten vatandaşa bir takım hizmet götürüyorlar.

Ve buna benzer birçok paralel çizebiliriz. Şimdi gelelim her analizin en önemli kısmına, sonuç’a.

Siyasal Islaman ’ın önü nasıl kesilir?

Analizin verdiği cevap çok basit: Hizmetle, yani insanların refah düzeyini ama öyle ama böyle iyileştirmekle. İnsanlara nefes almalarını sağlamakla. Aranızda belki saçma diyenler çıkabilir ama tarihten ve günümüzden birer örnekle bunu kanıtlayacağım:

1. Roma İmparatorluğunda Roma halkının hoşnutsuzluğunu gidermek için basit bir çözüm bulunmuştu. Oyun ve aş. İnsanların karnı doyup, eğlence de olunca neden İmparatora karsı gelsinler ki?

2. Ankara’daki susuzluk hepinizin malumu. Senelerden beri Melih Gökçek’i seçenler, susuz kalınca birden Gökçek istifa diye bağırmaya başlamadılar mı?

Biz Atatürkçüler eğer gerçekten atamıza, yoldaşlarına ve mirasına laik olduğumuzu göstermek istiyorsak önce insanlarımıza, insan gibi davranmayı, onların sorunlarını ciddiye alıp çözüm üretmeyi öğrenmeliyiz. Analizin gösterdiği gibi "bizi bizim silahlarımızla vurdular. O halde biz Atatürkçüler onları onların silahıyla vurmamız adil olmaz mı?" Sakın yanlış anlamayın ama aramızda bazı entel geçinen ve eğitim düzeyi düşük insanları hor görenler var. Ve maalesef onların yaratığı imaj hepimize mal ediliyor.

Sözümü Siyasal Islama:

Arkadaşlar, öncelikle Demokrasinin bir tanımını yapmamız gerek. Demokrasi öncelikle batı icat’ı bir kamu yönetim düzenidir. Mantığı son derece basittir. Azınlık, çoğunluk sistemi üzerine kurulmuştur. Çoğunluğun seçtiği temsilciler (temsili demokrasi gerçek anlamda demokrasi değildir) çoğunluğun görüşleri istikametinde devlet işleriyle ilgilenirler. Batı icat’ı demekle kastım şudur:

Demokrasi bir kültür anlayışıdır. Ancak doğu kültürüne bire bir tatbiki zordur. Çünkü bizim kültürümüze ve anlayışımıza oldukça uzaktır. Dikkatinizi çekerim doğu diyorum, Türkiye değil! Batı kendine göre doğru olan bu anlayışı “zorla” doğuya kabul ettirmeye çalışmaktadır. Bu da bir gerçektir. Neyse bu konuyla sayfalar doldurabiliriz.

Sanırım kimsenin başı örtüsüne bir diyeceği yoktur. Bizim örf ve adetlerimiz içerisinde yerleşmiştir. Bunu bir garip bağlama şekliyle sıkma baş, yani siyasal simge Türban’a sizler getirdiniz. Unutmayın M. Kavakçı TBMM ‘sine girmesiyle çıkması bir oldu. Çağdaş bir toplumda dini simgelerin yeri yoktur. Kamuda yeri yoktur. Avrupa da yoktur, Türkiye de yoktur. Bunu kabullenin. Kaldı’ ki Allah’la kul arasına girmek kimin hadi ne?  İnsanlar özellerinde istediklerini yapmakta serbestiler. Ancak …

Şimdi sözüm anlayana:

Kamuya mal olmuş kişilerin özeli yoktur. Yani bireysel tercih lüksü yoktur. Bu hem kendisi için hem ailesi için geçerlidir. Yani siz ailemin kişisel tercihidir deyip işin içinden çıkama’siniz. Kaldı ki devleti, milleti batıya şikâyet ettikten sonra o yüce makama oturmak istemek bence abes kaçıyor. Ama …

Ne sahsınıza, ne de genel başkanınıza karşı kişisel bir ön yargım yoktur. Ama temsil ettiğiniz düşünceye, hayat anlayışına karsıyım. Ve bu düşüncelerden, hayat anlayışından arınmadığınıza inanıyorum. Bu yüzden siz ve genel başkanınız hiç bir zaman beni ve benim gibi düşünenleri temsil edemezsiniz.

Sözüm Askere:

Cumhuriyet mitinglerinde dikkatimi çeken bir slogan vardı:

„Ne Takunya, Ne Postal …“

Bazı köse yazarları sorumsuzlukla niteledikleri insanları ağır bir şekilde eleştiriyorlar. Bende sorumsuzum öyleyse… !

Bu durumda ve Allah korusun siyasal İslam azıtırsa tercihim her zaman postaldan yanadır! Ama unutmayınız ki:

Atatürk askerin siyasetten elini çekmesini Cumhuriyetin temelini atarken istemiş ve gerekeni yapmıştır. Gerekirse görevinizi, yani Cumhuriyetimizi dâhili ve harici düşmanlara karşı koruyacağınıza güvenimiz tamdır.

Sözüm liderlere:

Öncelikle liderlik kıstaslarına bakmalıyız. Lider kimdir, önder kimdir, ne gibi vasıfları vardır. Liderliği genel anlamda ikiye ayırabiliriz:

1. Ticari

2. Siyasi

İkisini de birleştiren temel öğeler: vizyon ve misyondur.  

Liderler, vizyonu ve misyonu geliştirirler ve onların gerçekleştirilmesini kolaylaştırırlar. Kalıcı başarı için gerekli olan kurumsal değerleri ve sistemleri geliştirirler ve bunları faaliyetleri ve davranışları ile yaşama geçirirler. Liderliğe soyunan kişi özgüvene sahip insandır. Lider vasıflarına sahip olan insan önce vizyon, misyon, biz ve en sonunda ben diyebilendir. Demek istediğim koltuğundan korkan, gerektiğinde yanlış yaptım diyemeyen, önünü, pardon burnunun ucunu göremeyen lider olamaz! Gerçek anlamda lider, liderlik koltuğunu geçici olarak kaptırsa dahi, onun liderlik özelikleri yine onu koltuğu ile buluşturacaktır. Bilmem anlatabiliyor muyum?!   

Sorum Başbuğunun mirasçılarına:

Açık sözlülükle belirtmek isterim’ki hiç bir zaman sağcı olmadım. Aksine kendimi daima sola daha yakın his ettim. Uzun senelerdir kendimi Atatürk milliyetçisi olarak görüyorum.  

Anlayamadığım bir konu var. Milliyetçilik ve ümmetçilik birbirine zıt iki kutuptur.

- O halde bunu nasıl bir araya getirebiliyorsunuz?

- Ümmetçi bir zihniyete gereken Anayasal zemini hazırlamaya nasıl yardımcı oluyorsunuz?

- Bunun vebalini tarih önünde nasıl vereceksiniz?

Kendi adayınızı destekleseniz bile gereken zemini hazırlayıp imzanızı atmış oluyorsunuz. Bunun bilincin demisiniz?

Bernhard Shaw’ın deyimiyle:

“… yirmisinde komünist olmayan kalpsiz, kırkında komünist olan beyinsizdir…”

Sözüm geçliğe:

Herifin biri dünyanın bir köşesinde ülken için hedef koyacak ve sen Atatürkçü, milliyetçi geçineceksin. İster sağcı, ister solcu ol. Esas olan Anayasamızın 66 Maddesi. Ilımlı İslam! Ne demek bu ya? Damarlarımızda ne akıyor? Tavşankanımı? Atalarımız, onlardan sonrada Mustafa Kemal Atatürk ve onun silah arkadaşları bu vatanı siz gençlere emanet etmedi mi? Hedef koyan birisi varsa o da sizlersiniz! Başkası değil.

Biliyor musunuz hayır, yeter artık demesini bilmeyen ister insanlar, ister milletler olsun kullanılmaya, sömürülmeye mahkûmdur. Kanuni Sultan Süleyman’la batıya karşı bir lütuf olarak baş'liyan kapitülasyonlar Cumhuriyetin ilanıyla bitmiş. Seneler sonra vasıfsız, basiretsiz yönetimlerle peyderpey yine verilmeye başlanmıştır. Yazının başında İsmet İnönü’den söz etmiştik. Kurtuluş savaşının önemli kazanımlarından biride şüphesiz Lozan’da elde edilmiştir. İnönü hayır demesini bilmiştir.    

Bati medyası Cumhuriyet mitinglerinde bizleri nasıl gösteriyordu farkında mısınız?

Aşırı milliyetçi, utanmasalar faşist diyecekler!!! Atatürkçüleri bağnaz ve Avrupa karşıtı göstermediler mi. Evet, milli gururumuz, haysiyetimiz söz konusu olunca Avrupa yada, dünya yada karşı oluruz …

“… Nereye gidiyoruz? … Bizi kim ve nereye sevk ediyor? … Meçhulâta! Koskoca bir millet, belirsiz, karanlık hedeflere serseriyane sürüklenir mi?”

                                                                                                               Mustafa Kemal

Ve sonunda sözüm milletime:

Dünyamızda, dünya tarihine damgasını vuran çok az millet vardır. Bunlardan biride Türklerdir. Atatürk’ün, Türk milletine inancı sonsuzdu. En Ümitsiz anlarında dahi bize, milletine güveni tamdı. Sözlerime devam etmeden yine bir analizin gereğine inanıyorum. Günümüzde ekonomik açıdan ilginç altı ülke vardır.

1. ABD

2. Almanya

3. Çin

4. Hindistan

5. Japonya

6. Tayvan

Bunların üçünü kısaca ele almak istiyorum:

1. ABD:

Rüyalar ülkesi, imkânsız sözünün lügatlerden silindiği ülke. Çalışıp çabalarsan, gücünün son raddesine kadar çalışırsan, başarısızlıklardan yılmadan çalışırsan muvaffak olacağın ülke.

2. Almanya:

Kural, kalite, standart ve Disiplinin büyük harflerle yazıldığı ülke.      

3. Japonya

Ben diye bir şeyin olmadığı, biz kelimesinin bambaşka bir anlam kazandığı ülke.

Neden size bu üç ülkeden söz ediyorum. Çünkü bu ülkelerden kendimize pay çıkarabiliriz. Türkiye’nin jeopolitik konumu ve özellikle güneydoğu Anadolu’daki su kaynakları, su rezervlerimiz yani barajlarımız, Türkî Cumhuriyetleriyle olan bağımız ve Kıbrıs ile batinin kolay, kolay vazgeçemeyeceği bir konumdayız. Bunun bilincine varmalı, ona göre güçlü politikalar üretmeliyiz. Avrupalılar bugünü, yârini, bir sene sonrasını değil! 70–80 sene sonra olabilecekleri hesaplayıp adımlarını ona göre atarlar. Bir daha sefere elinize Euro geçerse bir dikkat edin: Avrupa haritası üzerinde Türkiye yer almıyor! 

Paranın devridaimini göz önünde bulundurursak (yani yeniden basılıp tedavülden çekilmesini) önümüzdeki onlarca sene Avrupa sevdasından vazgeçmemiz gerektiğini anlamamız zor olmasa gerek. Peki, ne yapmamız gerekiyor? Yurtdışından görebildiğim kadar birkaç örnek sıralayabilirim:

1. Yukarıda belirtmiş olduğum özellikleri ve bundan fazlasını özümseyip en kısa zamanda Türkiye ekonomisini sağlam temeller üzerine oturtmalıyız. Buda ancak insanların düşünme modelleri değişirse gerçekleşebilir. Köşe dönme ve bencillik zihniyetiyle mümkün değildir.

2. Türkiye’nin kaynaklarını daha dikkatli kullanmalıyız.

3. Türkiye’nin doğal güzelliklerini ve tarihi eserlerine şu an vermiş olduğumuzdan daha fazla değer vermeliyiz. 

4. Türkiye’nin tarım ve hayvancılık sektörünü, en azından Türkiye’nin ihtiyaçlarını yine karşılayacak düzeye getirmemiz şart. 

5. Atom enerjisi başta olmak üzere diğer alternatif enerji kaynaklarını da göz önünde buldurmak şartı ile Enerji politikamızı yeniden gözden geçirmeliyiz. Örneğin orta Anadolu Güneş enerjisi, sahil kısımları rüzgâr enerjisi kazanımı için, en azından benim görebildiğim kadarı ile uygun görünüyor.

6. Eğitimde özellikle Üniversite ve Meslek Yüksek okullarında daha kaliteli bir eğitime geçilmeli. Uluslar arası rekabet için daha az ama daha iyi hazırlanmış insan gücüne ihtiyacımız var. Üniversitelerin bilimsel araştırma bütçeleri yükseltilmelidir.

7. Her türlü iletişim ve ulaşım kaynakları yeniden gözden geçip öz sermaye ve kendi imkânlarımızla güncelleştirilmelidir. Ulaşım temel, İletişim esastır.   

8. Yatırımlar uzun vadeli olmalı. Kısır ve kısa vadeli yatırım modelleri milli ekonomimize muazzam zarar vermektedir.

9. Yine mesleğim gereği bildiğim bir konuya değinmek istiyorum. Bati ekonomilerinin temelinde yatar, istihbarat! MIT uluslararası standartlara göre yeniden yapılandırmalı, diş ve ekonomik istihbarata daha çok ağırlık vermeliyiz.

10. Savunma sanayisini geliştirmeliyiz. TSK’nin silah İhtiyacını, muhtemelen mevcut olanından daha fazla, lisans bazında da olsa kendi ülkemizde üretmeli ve bu yönde kendi sanayimizi geliştirmeliyiz.

11. Türkiye Cumhuriyetinin şu ana kadar imzalamış olduğu uluslar arası anlaşmaları yeniden gözden geçirmeli. Örneğin Boğazlar konusunda mutlaka sivil toplum kuruluşlarını, özellikle çevrecileri arkamıza almalıyız. Uluslar arası kampanyalarla Boğazlardaki tehlikeleri dünya kamuoyunun gündemine getirmeliyiz.

Bu örnekler tabiî ki sıradan örneklerdir. Ama işin özü:

Armut piş, ağzıma düş! değil: Çalışmak, çalışmak, çalışmak…

Ve bu konuda sözümü bir Arap atasözü ile noktalamak istiyorum:

"Allaha güven ama deveni sağlam kazığa bağla."

                                                  ***

"Hiç bir şey kendiliğinden yok olmaz, böyle olsaydı, var olmazdı."

                                                                                                      Farabi

                                                  ***

    

                                                                       Hürriyet 19.08.2007

                                                  ***

Hürriyet Gazetesini Protestoya davet. 

Hanımlar,

Beyler,

Düzenli olarak Hürriyet ve diğer Gazetesini alırım. Senelerden beri her zaman görüşlerine katıl’masamda köşe yazarlarını okurum. Hürriyet Gazetesinde özellikle şu üçünü:

Sayın Emin Çölaşan

Sayın Bekir Coşkun

Sayın Ertuğrul Özkök

Emin Çölaşan ayrıldı …

Acaba siyasal bir mesele mi?

Altında yatan gerçek ne olursa olsun. Emin Çölaşan’a olan sevgim ve saygım gereği bugünden itibaren Hürriyet Gazetesini protesto ediyorum.

Sayın Bekir Coşkun’un 16.08.2007 tarihli sorusuna buradan cevap vermek istiyorum:

Küreklere asil kardeşim. Var gücünle, ölesiye…

Bizler sustuk, bizler yanlış yaptık. Biz Atatürk’ün evlatları artık susmayacağız.

                                                  ***

Sen üzülme, doğruyu söyleyeni dokuz köyden kovarlarmış. Doğru bildiğinde devam et. Arkandayız, yanındayız!

                                                       Cumhuriyet Avrupa baskısı Nr.33 /2007 17.08.2007

                                                  ***

İnanmıyorum ya, inanmıyorum işte. Zorlamı?

İstediğiniz takdirde siz Vatandaşlıktan çıkın, yetmedi çekip gidin. Biz uygar bir Türkiye de yaşamak isteyen insanlar bu Vatanı canımız pahasında olsa terk etmeyiz. Makamlara saygımız sonsuz ama ne size ne sizin Cumhurbaşkanınıza saygı göstermek zorunluluğumuz vardır. Eğer gerçekten tüm Türkiye’nin Başbakanı ve Cumhurbaşkanı olduğunuzu sanıyorsanız geri kalan % 53 ikna edin. Sözünüzün, özünüzün bir olduğunu kanıtlayın bizde size gereken saygıyı gösterelim, sizi destekli yelim. Ben kimiyim? Sadece bir Vatandaş.

                                                  ***

Türkiye Cumhuriyetinin yılmaz bekçileri olan Türk Silahlı Kuvvetlerine, Anayasa Mahkemesi ve ona bağlı olan kurumlarına en derin, en içten sevgi ve saygılarımı sunarım.   

                                                  ***

Sayın Cumhurbaşkanım Ahmet Necdet Sezer,

Son ana kadar laiklik, uygarlık ve hukuktan yana tavrınızı koyduğunuz için teşekkür ederiz. Sizi unutmayacağız.  

                                                  ***

Sayın Orgeneral Cömert’in sözlerine tümüyle katılıyorum. Ancak bunu gerçekleştirebilmek için iki tarafında buna hazır olması gerekir. Ama en azından bir taraf bu olgunluğa sahip değil!    

                                                  ***

Cumhuriyet mitinglerinde ve seçimlerden hem sonra haberlerde yer alan bir takım görüntüler gözümün önünden gitmiyor.  Örneğin genç bir delikanlı ne demişti: “Atatürk’ün partisine oy verdim, liderine değil …” çok anlamlı bir cümle.

Nedir bu? Saltanat ‘mı? Kimdir bu insan? Ölene kadar CHP ‘nın başında mı kalacak? Öyle bir kaide varda ben mi bilmiyorum?

Halk muhalefet görevi mi verdi, o halde ciddi bir muhalefet göster. Gösteremiyorsan çekil kenara, başkasına yol ver! Koltuğuna yapıştın mı? Nedir bu ciddiyetsizlik, bu sorumsuzluk?

                                                  ***

25.08.2007

Sayın Recep Tayyip Erdoğan günlerden beri dikkatimi çekiyor. Neden gocunuyorsunuz? Neden cevap vermek ihtiyacı duyuyorsunuz?

Anlayın, anlayın artık. Demek ki insanlar rahatsız. İnsanlar korkuyor. İnsanlar endişeli. İnanın ilk defa bugün size hak verdim. Ne demiştiniz: “…Çankaya kimin? … 70 Milyonun …”  Evet, bizim Türk milletinin.  Eğer samimiyseniz, eğer Türk milletinin başbakanıysanız o halde gerekeni yapın. İnsanları rahatlatın. Yazıma devam etmeden size çok kısa bir hatırlatmada bulunmak istiyorum.

Damokles’in Kılıcı…

Efsaneye göre: Demokles Kral Dionysos'un yakınında bulunan ve onun tahtında gözü olan bir kişi. Kral bunun bilincinde ve Demokles bir ders vermeye karar verir. Bir gün kendisini bir ziyafete davet eder. Ziyafet öncesi tahtının tam üstünde tek bir at kılına bağlı keskin bir kılıç monte ettirir. Demokles gelir ve kral kendisine tahtında oturmasını teklif eder. Demokles de sevinçle tahta oturur. Ancak kafasının üstünde sallanan Kılıcı görünce şaşırır ve kılıcın nedenini sorar. Kralda açıklar:

"Krallar daima mevkilerinden dolayı tehlike içersinde yaşarlar. Kudret ve güç güvenliğin teminatı değildir.”   

Yok, ben beli bir kesimi temsil ediyorum diyorsanız. Damokles’in Kılıcı sallanıyor!Zaten Demokrasinin anlamı da bu değil mi dir?

Perikles (M.Ö. 429-500) zamanında Demokrasiyi nasıl tanımlamıştı:

“Anayasamızın… tanımı Demokrasidir çünkü devlet azınlığa göre değil çoğunluğa göre düzenlenmiştir.” Tamam, parlamenter çoğunluk sizde olabilir ama % 47 ile Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının çoğunluğunu temsil etmiyorsunuz. Dolayısıyla bu size Cumhuriyetimizin temellerini sarsma hakkını vermiyor. Sivil anayasayı mana edip ilkelerinizi yerleştirmeye çalışıyorsunuz gibime geliyor. Umarım yanılıyorumdur.

                                                  ***

03.09.2007

Kılıç ve kalem

Söz Kılıçtan açılmışken, İnternete bir Profesörün ve bir çobanın oyu bir tutulur muy muş diye sorularla karşılaşıyorum. Öncelikle şu tespite bulunmakta fayda görüyorum. Kanun önünde insanlar kim olursa olsun, hangi sıfatı taşırsa taşırsın eşit olmalı.

Kılıç anında kan dökebilir, can alır. Bir, iki, üç bilemedin beş, on. Sonucu katîdir, değiştirilemez. Ama kalem, kalem öylemi? Kalem bir volkan misali için için, yavaş yavaş kaynar ama bir patladı mı Allah yaratı demez. Binleri, on binleri beklide milyonları etkiler.

 

Şimdi Demokrasinin temel sorunlarından birine inelim.

 

Yunan filozofları Aristoteles (Aristo M.Ö. 384-322) ve Plato (Eflatun M.Ö. 427-347) dahi bu sorunları görmüş ve ciddi şekilde eleştirmişlerdir. En başta Demokrasiyi

bir “taşra hâkimiyeti” yani eğitimsiz ve fakir insanlar hâkimiyeti olarak tanımlamışlardır. Aristoteles'in şu tespiti ilginçtir: "Şimdi bazıları yalnız bir tür Demokrasi

var diyebilirler [...], ama bu gerçeği yansıtmamaktadır…”

 

İsterseniz felsefi konulardan hayatın gerçeklerine dönelim. Farz edin ki bir ev inşa ediyorsunuz. Bu evi yaptırırken muhtemelen nelere dikkat edersiniz?

Sanırım binanın temeli dikkat edeceklerinizin başında gelir. Neden? Çünkü temeli sağlam olmasa ev her an yıkılma tehlikesiyle karşı karşıya kalır. İlerde bir, iki

kat daha çıkmak isteyebilirsiniz. İşte onun için temel atılırken dikkatli olursunuz.

Sağlam bir temeli, tabanı olmayanın tavanı olmaz! Eğitimde insanin temelidir. Bu temel ne kadar sağlam ve kapsamlı olursa o insanın hayat mücadelesi de o kadar sorunsuz olur.  

                                                  ***

"Erdemlerin en büyüğü bilimdir."

                                         Farabi

                                                  ***

Sen seni değil, bırak başkası seni övsün

Dedikten sonra sanırım Atatürk’ün neyi ifade ettiğine değil. Neyi ifade etmediğine bakmamız daha anlamlı olur diye düşünüyorum.

Atatürkçülük:

— Bağnazlık

— Mantıksızlık

— Yasakçılık

— tutarsız

— Azimsizlik

— Yüreksizlik

— Tembellik

— Bencilik

değildir. Atatürkçülük her şeyden evvel halkçılıktır. İnsan ve vatan sevgisiyle dolu olan halkçılık. Biz Atatürkçüler halkla buluşmalıyız. Ev, ev, kapı, kapı dolaşıp Atatürk ilkelerini, kendimizi anlatmalıyız. Türkiye’mizin çok yönlü sorunlarına çözüm üretmeliyiz. Buda ancak ve ancak el ele, omuz omuza vermekle olur.

Lütfen arkadaşlar, çok geç olmadan bu adımları atalım. Bıktım, anlıyor musunuz bıktım artık. Eloğlu Mars gezegenine göz dikmiş, bilimi, feni eline almış götürüyor. Biz?

Biz âlemin başıyla, orası burasıyla uğraşıyoruz. Aferin bize.

                                                  ***

30.08.2007

Allaha bir can borcum var...

Ben tarafım, ben kemal istim.

Siyasal Islamanın Cumhurbaşkanı vatana, siyasal İslamcılara hayırlı olsun. Ama ben içime sindiremiyorum o zihniyetin o makama oturmasını. Dikkatinizi çekerim, siyasal İslam diyorum. Gerçek dindardan söz etmiyorum. Allah ı tekellerine alanlardan, din bezirgânlarından, din üzerinden siyaset yapanlardan bahis etmiyorum. Tekellerinde çünkü biz onların gözünde dinsiz, imansızız.

Neyse ..., içimi dökeceğim. Düşündüğümü yazacağım. Korkmayacağım! Vatanımın delikanlıları her Allahın günü üç, beş şehit olurken. TSK içte ve dışta yıpratılmaya çalışılırken, Şehit anaları ve babaları kuru bir başınız sağ olsun ile geçiştirilirken,        “... Askerlik, yan gelip yatma yeri değildir ...” başbakan, onun zihniyeti cumhurbaşkanı iken ben susamam!!!

Beni tanıyanlar diyebilir. Sen Türk değilsin, vatandaşlıktan çıktın. Evet, doğru. Ama benim gönlüm, özüm, sözüm, anam, babam ve ecdadım Türk. Ve ben Atatürkçüyüm.

Asker tavır koydu. Bu onların en doğal hakkı, çünkü onlar miraslarına sahip çıkıyorlar. Az ve öz konuşmak, susmak, gerekirse hareket etmek onların tabiatında vardır.

Ama CHP, CHP öylemi? Siz CHP yönetim kadrolarında oturanlar kendi partinizin tarihini hiç özümsemedinizdi? Bir hatırlayın Atatürk halk fırkasını kurduktan sonra, muhalefetin gerekli olduğunu görüp en yakın çevresini muhalif parti kurmaya teşvik etmedi mi? Muhalefet demek susmak, muhalefet demek yıkıcı olmak demek değildir. Neden çünkü arada vatan ve millet var. Düşman yok!

Atatürk ne demişti: “... Siyaseti ilgililer yapmalı  ...”

Bu ilgililerin arasında CHP yok mu?

ADD ve sivil toplum sitelerine bakıyorum, tık yok! Neden acaba?

Bu kadar mı bizim Atatürkçülüğümüz? Bu kadar mı bizim uygarlık anlayışımız? 

Soru üstüne soru. Cevap yok.

İyi niyet. Hadi bir an olsun Sayın Gül ve Erdoğan ikilisinin gerçekten Türkiye Cumhuriyetinin, yani 70 Milyon insanin Cumhurbaşkanı ve başbakanı olduklarını varsayalım. Öncelikle kaba sonrada arkasında yatan ince, sinsi ve sistematik zihniyet bu duruma nereye kadar seyirci kalacaktır. Cumhuriyet kurulduğundan beri ilk defa buraya kadar geldiler. Kendi ilkelerini yerleştirmeden, kurumsallaştırmadan ve belki de İran’da olduğu gibi bir devrim yapmadan rahat dururlar mı? Ve yine iyi niyetten yola çıkarak Gül ve Erdoğan ikilisi nereye kadar bu baskılara dayanabilirler? Mümkün mü?

Şeyini şey etiği minin şeyi dememiş miydi “ …eşi türbanlı bir Cumhurbaşkanı…"

Gerisini sizlerin takdirlerinize bırakıyorum.

 

Ben evladımı Atatürk ilke ve inkılâpları çerçevesi içersinde yetiştirmeye çalışıyorum. Evladıma bırakabileceğim yegâne şeyler, toprak ve kitaplardır. Biolijik anlamda baba olmasam da Türkiye Cumhuriyeti toprakları üzerinde yaşayan ve yetişen tüm çocukları evladım olarak görür onların mesuliyetini his ederim. Ne bırakacağız bu çocuklara? Malum zihniyetimi? Bir gün gelir oğlum bana sormaz mı: “Baba neden o zamanlar bir şeyler yapmadın?” Ne diyeceğim: “Oğlum çok işim vardı. Oğlum korktum. Oğlum …”

DTP‘nin arkasındakiler, Şeyh Sait ve diğerleri gibi dağa mı çıkayım. Kime karşı? Neden? Topraklarıma düşman askerleri mi ayakbastı?   

Topraktan söz etmiştim. Misak-ı Milli sınırlar içersinde etnik kökeni, dini, dünya görüşü ne olursa olsun Türkiye Cumhuriyeti toprakları üzerinde yaşayan insanlar benim muhatabımdır. Yeter ki seviyeli, saygılı, olgun ve karşılıklı anlayış çerçevesi içersinde bir görüş alış verişinde bulunabilelim. Çizmiş olduğum çerçeve dışında hareket edenlere de tabiî ki anlayacakları dilde cevap vermek gerektiğine inanıyorum ve yeri gelmişken şunu da hatırlatmadan edemeyeceğim. Tüm bu karışıklıklar arasında DTP‘yi gözden kaçırmamalıyız. Neyin takipçisi olduklarını zaman gösterecek. Buna rağmen Sayın Orgeneral Cömert’in sözleri yol göstericidir. Birlik ve beraberlikle kaybetmez, aksine kazançlı çıkarız.

Benim çekincem Sayın Gül, Sayın Erdoğan ve gözle görülen kişiler değil. Sinsice arkalarında çalışanlar. Zaten öyle bir kesimin varlığı olmasaydı muhtemelen Sayın Gül bugün o makamda oturmayacaktı. Uzlaşma ile yola çıkıldı, dayatmayla bitti. Başka bir deyişle isterseniz size söyle açıklamaya çalışayım. Bulunduğumuz coğrafya içersinde “çıbanbaşı” gibi göze batan iki toplum var: İsrail ve Türkiye. Bu iki Devlet bu coğrafyaya bir şekilde uymuyor.  Hoş biz Türkler 1071’den beri bu coğrafya içersinde etkin ve belirleyici bir rol almışız. İsrail devleti ancak 1948de kurulmuş. Ama iki toplumunda “diğerlerine” göre ne bu coğrafyada nede Avrupa’da yeri var. İsrail siyasi ve askeri anlamda güçlü bir konumda. Şüphesiz TSK’de etkin ve gülcü bir ordu teşkil ediyor ama âmâsı var işte. Yine Atatürk’ün sözlerine yer verelim:

“… Ben en iyi siyasetin her anlamda en kuvvetli olmak olduğuna inanırım. En kuvvetli olmak tabirindeki kastim, yalnızca silah olarak kuvvetli olmak diye anlaşılmamalı. Aksine, asker olmama rağmen diyebilirim ki, silah kuvveti, kuvvetler değerlendirmesini meydana getiren unsurların sonuncusudur. Benim kastettiğim, manen, ilmen, fennen, ahlaken kuvvetli olmaktır. Çünkü bu saydığım hususlardan mahrum olan bir milletin bütün fertlerinin en son silahlarla donatılmış olduğunu kabul etsek bile, kuvvetli olduğunu kabul etmek doğru olmaz… Memleketi ve milleti çok iyi tanıyan ve muhtaç olduğu ilerlemeye kavuşması için huzur ve sükûn içinde, fakat hürriyet ve istiklali korunmuş bir durumda çok çalışmak gerektiğine inanmış biri olarak, bu düşüncelerimi karşılayacak, yani bize huzur ve sükûn verecek ilişkilere ve dostluklara ciddi anlamda taraftarım… “    

Yorumunu anlayana bırakıyorum.

Biz yine konumuza dönelim. Türkiye’nin her anlamda güçlü olması kaçınılmaz. Maalesef bu bir gerçek, nasıl deprem ülkesi olduğumuz bir gerçekse işte bu da o kadar gerçek.

Duyuyorum, görüyorum, okuyorum: “... türkün türken başka dostu yok edebiyatı imiş...” falan filan. Gel kardeşim benim gibi ömrünün 35 yılını Avrupa‘nın göbeğinde geçir. İster inan ister inanma, alman toplumunun her kesimiyle, sokaktaki adamdan, profesörüne, Banka yönetim kurulu üyesinden milyonerine, eski Almanya Yahudi toplumu başkanı Ignaz Bubis, merhum eski alman dışişleri bakanı Klaus Kinkel’den, eski Türkiye Cumhuriyeti Bonn büyükelçisi Sayın Dr. Onur Öymen’e kadar insanlar ile ilişkilerim olmuştur. Yine düzenli olarak her gün en az 5-6 saat haber dinler, yerli ve yabancı gazeteleri ihmal etmem. İnan: TÜRK’ÜN GERÇEKTEN PEK DOSTU YOK!  Yada biz dost edinmesini bilmiyoruz (bazı istisnalar dışında tabii: Isamil Cem ve Yorgo Papandreu, Atatürk’ün zamanında kurmuş olduğu dostluklar gibi).

Sözün özü biz birbirimizi yemekten zevk alan bir milletiz. Olağanüstü bir haz duyuyoruz bundan. Eloğlu bunun bilincinde. Güçlü bir iç ve diş siyasetimiz olmadığı için Kapı kulu durumuna düşüyoruz. Fransız almanla birlikte bayrakları açmış dayatıyordu olmaz AB kapılarını açmayız diye. Seçimlerden hemen sonra Fransa’dan ılımlı sesler gelmeye başladı. Birden bire ne oldu da ılımlı sesler gelmeye başladı? Sayın Gül’ü ilk tebrik edenlerden bir okyanusun ötesindeki değil miydi?  (kimi kast ettiğimi anlamışsınızdır, malum kelimeyi yazamam çünkü anında izlenmeye alınıyorum. Merak edenler yukarıda Deutsch ‘a tıklasınlar orada bulunan tabloda sitem hangi ülkelerden kullanılıyor bir kısmını görürsünüz. İşaretlediğim yere dikkat edin.)

Ilımlı İslam!!!

Seçimlerin ardından Televizyonda bir söyleşi vardı Almanya Ortadoğu araştırmalar Merkezinden bir Profesör  “… Ilımlı İslam deneyimiz…”  Allah, Allah lafa bak “deneyimiz” benim ülkem, benim milletim denek mi? İyi kobay olarak kullanılıyoruz haberimiz yok. Sen Türk git bakayım almanın, fransızın, ingilizin, okyanus ötesindekinin içişlerine karış, müdahale et göreyim seni. Ama seni ülken yolgeçen hanı gibi, güneydoğu Anadolu’dan Trakya’ya kadar. Affınıza sığınarak: “hoşt köpek sen kim oluyorsun” diyemediğimiz için bu durumlara düşüyoruz. AB, hükümete ev ödevi veriyor onlar kayıtsız şartsız hay, hay efendim diyorlar. Gerçekten seni AB’ye alacaklarını mı sanıyorsun? Hiç merak etme sen ödevlerini yap, zamanı geldiği zaman yine bir şeyler uydurur engellemesini bilirler. Sen taviz verdiğinle kalırsın.

İsterseniz birde öbür tarafa bakalım. Hani din kardeşiymişiz diyorlar ya, işte o tarafa. Din kardeşi, güldürmeyin beni. Onun için İngiliz ile birlik olup zamanında arkamızdan hançerlediler bizi. Osmanlı gitti, gitti ama İngiliz yerine geçti. Osmanlıdan kalan tarihi değeri büyük kaleyi yıkıp otel yaptılar vs, vs. Geldik mi yine başladığımız yere. Güçlü olmamız gerektiğine, arkadaki sinsi güçlere. Güç dedikte aklıma geldi, hani bir Fethullah Gülen vardı. Yarım sayfa ilan ile Sayın Gülü tebrik etti. Neden amerikaya kaçtı? Neden orda yaşıyor acaba?

                                                  ***

Sayın Erdoğan ne demişti:    

“ …Hizmette bir bayrak yarışı …”

Bugünden itibaren bu bayrağı elimize almalıyız. Etkin ve güçlü bir muhalefet ile.

                                                  ***

Yeter artık terbiyesizler, yalan söylerken Allah korkusu da mı yok içinizde.

Bu acılan avuçlar kimin, kimlere ait?

Mustafa Kemal Atatürk Erzurum kongresini şu dua ile bitirmiştir:

“… En son olarak niyazım şudur ki, Cenabı vâhib-ül amâl hazretleri (dileklerimizin sağlayıcısı Yüce Tanrı) habi-i erkemi (sevgili Peygamber) hürmetine, bu mübarek vatanın sahip ve savunucusu ve diyânet-i celile-i ahmediyenin (kutsal Müslüman dinin) kiyamet gününe kadar ve büyük saltanat ve hilafet makamını korusun ve mukaddesatımızı düşünmekle görevli olan heyetimizi muvaffak buyursun… Âmin…”   

Mustafa Kemal Paşanın Şiran Müftüsü Hasan Fahri Efendi hazretlerine yazdığı teşekkür mektubu. Dikkatinizi çekerim Âmin ile bitiriyor.

“…Bütün millet meclisi namına cepheleri ziyaret ederek, meclisin muhabbeti teşekkürlerini muhterem mücahitlerimize tebliğe memur olan heyetimiz, mücahit orduların öncüsü, bütün İslam âleminin iftihar vesilesi ve gözünün nuru olan Adana vilayeti hakli ili temasa gelmiş olmaktan pek büyük haz duymaktadır.”

 

...                                                                                                   

 

“…Adananın muhterem Müslümanları, peygamberin esaret tanımayan bir dindar ümmetinin cihad ordularına öncü olmak serfiyle bahtiyar olan siz aziz Adanalı dindaşlarımız. Adana İslamları, bütün Anadolu için vatanseverlik timsali oldu… Hakiki kuvvetimizi Allahın yardımından alan, istiklal ve şerefini korumak uğrundaki azami fedakarlık… Allahın yardımının yüksek tecellilerine mazhar olmamızı dua ve niyaz ederek cümlenize gerek Büyük Millet Meclisine, gerek bütün İslam alemi namına teşekkürlerimizi arz ederiz…”

                                                                                                   Mustafa Kemal Pozantı

                             Y. Ayhan in Pozantı kongresi hatıraları 2.Ocak.1963 Adalet gazetesi

Dinsiz olan, Allah ve Peygamber tanımayan insan böyle konuşur mu?

                                                  ***

05.09.2007

Türk köpeği

Eğer Türk köpeği Atatürkçülük, uygarlık, vatan ve millet sevgisi ise Türk köpeği olmaktan şeref duyarım. Arap ı taklit etmeyi dahi beceremeyen zibidiler.

                                                  ***

“Yaptığımız işlere ve aldığımız neticelere göre bu gibi irticalara her vakit intizar olunabilir (gericilikler her vakit beklenebilir). Kan ile yapılan inkılaplar daha sağlam olur. Kansız inkılap ebedileştirilemez. Fakat biz bu inkılaba için lüzumu kadar kan döktük. Bu kanlarımız yalnız muharebe meydanlarında değil, dâhilde de döküldü…”

                                                                               Mustafa Kemal Atatürk 

                                                  ***

07.09.2007

Kardeşim içiniz çıfıt çarşısından beter, pislik ve iğrençlik dolu

Benim bildiğim Müslüman içi Allah ve insan sevgisiyle dolu, dişi da içi gibi pırıl pırıl olandır. Eğer pislik, iğrençlik ve kötülükten başka bir şey düşünemiyorsan sen Müslüman olamasın. Hiç mi Mevla’ndan, Hacı Bektaş-ı Veli ve diğer büyük İslam âlimlerinden bir şey öğrenmedin? Doğru sen okumasını sevmesin, kulaktan dolmayla yetinirsin, araştırmasın çünkü hazırcısın. Senin bildiğin midemi nasıl doldururum, kimi nasıl çekiştiririm ve belden aşası. Başka bir şey düşünmez, görmesin. Ama unutma yukarıda Allah var, Allah sana akıl vermiş. Vermiş ama sen maalesef nasibini alamamışsın.

Bak senin beğenmediğin, sövüp saydığın insan ne demiş:

“Herkes cumhurbaşkanı olabilir, başbakan olabilir ama sanatçı olamaz.”

“Münevver ve dindar olan milletimiz, ilerlemenin sebeplerinden biri olan heykeltıraşlığı azami derecede ilerletecektir. Memleketimizin her köşesi ecdadımızın ve bundan sonra yetişecek evlatlarımızın hatıralarını, güzel heykellerle dünyaya ilan edecektir …”

Kalkmış bir heykelde müstehcen şeyler görüyorsun. Onlar olmasaydı babanı dahi tanımayacağını,  65.000in üzerinde Camii den ezan sesini duyamayacağını hiç mi düşünemiyorsun.

                                                  ***

08.09.2007

Laiklik biz Atatürkçüler sayesinde can çekişiyor. Laiklik ölüm döşeğinde...

Atılan adımlar, bundan sonra atılacak adımların ancak başlangıcıdır. Bekle gör, sakın hareket etme. Gün gelir pişman olursun, iş işten geçtikten sonra. Ne fayda!

Yaşasın Skolastik felsefe

Bu felsefenin temeli teolojidir, ona dayanır ve onu desteklemeye çalışır. Doktrin, bir fikri esaslar, kaideler ve sistem manzumesidir. Entelektüel bir terkiptir. Bilhassa sistematiktir. Doktrinlerin ilk vasfı, soyut ve tartışma kabul etmez inançlara değil, şuur ve idrake, yani akla dayanan anlayışa değer vermesidir. Doktrinin hem fikri, hem sosyal unsurlara dayanır. Fikri unsur olmadan doktrin olmaz. Dogmaların esasi fikir değil, temel inançtır. Doktrin yoruma ve karsılaştırılmaya müsaittir. Skolâstik ve dogmatizmden bu unsurları ile ayrılır.  

                                                  ***

Adım dedikte aklıma geldi, Oktay Ekşi’nin 06.09.2007 tarihli yazısı

                                                  ***

İbret-i alem için sizin her tarafınız Turizm ve Kültür Müdürü olsa ne yazar,  hükümeti göreve davet.

                                                                                  Hürriyet 08.09.2007

Sayın Erdoğan bu mu sizin medeniyet anlayışınız. Lütfen gereğini yapın. Hadi havalimanında deveyi turistlerin gözü önünde kestik ama bu kadarı artık fazla! Güllerim ağlanacak halimize.

                                                  ***

12.09.2007

Persona non grata

Diplomatik dilde istenmeyen adam anlamında kullanılır. Bir düşünün Gazi Mustafa Kemal Atatürk Türkiye Cumhuriyetinde istenmeyen adam ilan ediliyor, edil inmek isteniyor. Ve biz laik, uygar Atatürk ilke ve inkılâplarına bağlı insanlar olarak sokaklarda dolaşıyoruz. En başta kadınlarımız bu duruma isyan etmeli.  Bana ne, bir kaç hanım daha alır çekilirim kenara diyemiyorum işte! Diyemediğim için de yazıyorum.

Düşünen adam sevilmez, tehlikelidir. En azından bazıları tarafından o şekilde algılanır. Onun için fikir ve hareket prensipleri belli, sınırlı bir fikir sistemine bağlı olan inanç ideal bir uyuşturucu vazifesi görür. Ve bu bilakis her bir din ya da inanç sitemi için söylenebilir. Önemli olan neye inandığın değil, inanmanın kendisidir. Başkalarının bunu tuhaf ya da aşırı bulmasının hiçbir önemi yoktur. 

Sivil anayasaymış, şuna mertçe doğrudan “AB yaltakçısı” anayasası deseniz daha doğru olmaz mı? AB dayatır, haklı gerekçeleri de olabilir. Sırtını da sıvazlayabilirler. Ama senin ilk vazifen bu benim halkıma, benim kültürüme ve benim geleneklerime, benim şartlarıma uyar mı diye sormak değil mi? Senin kaç yüz yıllık bir devlet geleneğin var?  Bir çırpıda bunlar feda edilir mi?  Bak İngiliz’e. Paşa, Paşa Avrupa Birliğinde yerini aldı. Sterlin hala Sterlin, politika bağımsız. Teslimiyetçi bir politikayla kime hizmet ettiğini sanıyorsun? Şartlara ve akla dayanan dinamik müdahaleler ile saygınlığını artırsan daha uygun olmaz mı?

                                                  ***

13.09.2007

Bumu Müslümanlık?

                                                                                  Hürriyet 13.09.2007  

Mekke’de dilen Medine’de dağıt mı acaba? Kekşe öyle olsa hiç olmasa fakirin fukaranın kursağına girerdi.

                                                    ***

Satranç

Bir hamle bir hamle daha, zekâ ve strateji oyunudur. Siyasal İslam zekice tertiplenmiş bir strateji izliyor. Etki ve tepki prensiplerine uyarak adım adım ilerliyor. Bir lastik topu hangi kuvvetle yere atarsanız, atılan top o kuvvetin büyüklüğü ile orantılı olarak yükselir. Top yere bir etki kuvveti, yer de topa bir tepki kuvveti uygular. Buna göre her etkiye karşılık eşit büyüklükte zıt yönde bir tepki kuvveti vardır. Bu fizik kanunudur.  

İkinci cumhuriyet bu söyleme karşıyım. Kolay mı? Ama dikkat etmemiz gereken bir şey var, son derece dikkatli olmamız gereken.

Küçük adımlara, ufacık göze pek batmayan küçücük adımlara. Yol almaya küçük adımlarla başlarsınız. Adımlar gittikçe büyür ve bir bakmışınız ki bayağı bir yol geride kalmış! İşte iktidar bu küçücük adımlar ile ilerledi, yasama ve yürütme elerinde. Yargı’nın arkasına koca bir soru işareti koymak gerekir mi gerçekten bilemiyorum, inanın ciddi tereddütlerim var.  Ama kesin olan bir şey varsa o da BÜYÜK ADIMLARA geçmiş olmaları.  

Anayasa taslağı imiş.  AKP’nin taslağı değilmişmiş. Sivil anayasa imiş. Özgürlükçüymüş. Bak sen, çok enteresan. Ben hukukçu değilim. Türkiye Cumhuriyeti anayasası beni doğrudan etkilemiyor. Yurtdışındayım. Ama benim, senin onun evladını etkileyecek. Mevcut anayasanın suyumu çıktı? Öğürlükçü olmadığı için mi iktidardasınız? Öğürlükçü olmadığı için mi bölücü zihniyet TBMM’sinde? Yılmaz Özdil’in deyimi ile “iyi de güzel kardeşim… Daha nasıl özgürlükçü olabilir ki bir anayasa”

Siz özgürlükçü olduğunuz için şeffaflıktan uzak, gizli saklı taslak hazırlıyorsunuz. Sizin politik bakış açınız mümkün mertebe işleri oldubittiye getirmek değil mi? Geçmişte bunun birçok örneklerini sergilediniz. Demokrasiyi araç olarak amaçlarınız için kullanıyorsunuz. Ve siz bunun aksini ispatlayana kadar da bu kanımı korumak zorundayım.

Yok kardeşim, düşünüyorum taşınıyorum işin içinden çıkamıyorum. Bu işin arkasında bir şeyler olmalı. Ya Avrupa dalkavukluğu ya da, inanın kendi kendime güleceğim geliyor ama Ayetullah Seyyid Ruhullah Musavi Humeyni gibi “bir gece ansızın gelebilirim” misali birisine yol hazırlıyorsunuz gibime geliyor. Hani okyanus ötesindeki adamı boşu boşuna beslemez ya.

Hadi gerçekten demokratlığınızı ispatlayın. Anayasa tüm Türkiye yi ilgilendiren bir konu. Taslak dahi geniş katılımlı ve şeffaf olmalı. Demokrasilerde sorgulamak en doğal haklardan biridir. Kuşkulanıyorum, her şey göründüğü gibi olmayabilir. Açıkçası bilemiyorum! Milliyetçilik, ümmetçilikle nasıl çatışıyorsa, Demokraside o kadar ümmetçilikle çatışıyor.

Demokrasi sorumluluk gerektiren bir yönetim bicimidir. Geniş katılımlar gerektirir. Sizin en büyük şansınız karşınızda güçlü bir muhalefetin olmaması. Pardon hiç bir muhalefet ile karşı karşıya kalmamanız. Ama bu sorun değil. Madem muhalefet aymazlık içersinde, muhalefetin görevlerini sivil toplum örgütleri üstlenebilir.

Buda ancak bir ekip çalışması ile gerçekleşebilir. Özveri ile işler Arap saçına dönmeden. Arkadaşlar, bir ellin nesi, iki ellin sesi var… O halde, güçlü olmaktan başka çaremiz var mı? Nasıl güçlü olacağız? El ele, omuz omuza vermekle. Önce içimizde, sonrada komşularımızla. Kar topu misali. Kartopunu bayır aşağı saldınız mı gittikçe büyür. Ve biz Kemalistler bunu atamıza ve arkadaşlarına borçluyuz.

                                                    ***

16.09.2007

Yazıklar olsun bize

Bu bir savaş. İdeolojik bir savaş. Ve biz Atatürk’ün evlatları bu savaşı kafamızda bitirmiş görünüyoruz. Etrafıma bakıyorum derin bir ses iz’lik. Bunun sorumsuzluğa yakın bir tutum olduğunu söylemek zorundayım.

Olağanüstü durumlar olağanüstü tedbirler gerektirebilir.

"Kumandan muharebeyi, harp meydanında değil, kafasında kaybederse, bu yenilgi, tam yenilgi olur. Savaş, kumandanın kafasında kaybolmadıkça, yenilgi tamamlanmış ve savaş sona ermiş değildir."

                                                                                                                  İsmet İnönü

Sussak ta kalbimizin sesi başka bir şey diyor, bundan eminim.

                                                    ***

19.09.2007

Yol bir, istikamet farklı

Herkes gider Mersine, bizimki gider tersine. Yok, canım öyle değil! Tabii canım öyle! Yok, yok…

Atatürkçüler susarak konuşmayı tercih ediyorlar, olacak şey değil.  Hani Atatürk’ün ilkelerini savunan, sahip çıkan bir parti vardı. Neydi ya, adını hatırlayamıyorum.  Hah, CHP. Hele CHP’yi hiç sormayın, tık yok. Yok, oğlu yok. Sahi öyle bir parti var mıydı, yoksa bana mı öyle geliyor?

23.Nisan.1923

Bir Cuma, Cuma namazından sonra…

Vay be, zaman nasıl geçiyor. Nerelerden nereler geldik. Nerde yürek, nerde vatan. Nerde benim Ayşe’m, Fatma’m, Mehmet’im? Ah Ayşe’m, Fatma’m senin hakkında neler düşünüyorlar ve senin sesin çıkmıyor. Revamı bu sana?

“Kadına her ne kadar gizlenme, örtünme emir edersen onda kendini gösterme isteği artar. Eğer kadının tabiatında kötülüğe yönelik bir eğilim yoksa yasak etsen de etmesen de o kişiliği doğrultusunda hareket edecektir.”

                                                                                                                         Mevlana 

Mehmet’im sen, sen ne durumdasın?

Mal sahibi mülk sahibi
Hani bunun ilk sahibi
Mal da yalan mülk de yalan
Al birazda sen oyalan

            &n